17 lat po atakach World Trade Center – a my wciąż się boimy

Pamiętam dzień, kiedy wróciłam ze szkoły i zobaczyłam w telewizji dość nachalny film katastroficzny. Scenariusz jak zawsze w Hollywoodzkich produkcjach: cały świat (łącznie z kosmitami) napada na dzielnych amerykanów, którzy jednoczą się i stawiają czoła niebezpieczeństwom. Słowem: nuda. Jednak po chwili okazało się, że to nie film, ale bezpośrednia relacja z jednego z bardziej znaczących wydarzeń historycznych nowego stulecia – która rozegrała się w pierwszym jego roku. Ten symboliczny rok (dopiero co otrząsnęliśmy się przecież ze strachu przed milenijną pluskwą) zdaje się dyktować rytm XXI wieku – wieku strachu i nieskończonych zabiegów podejmowanych, aby o nim zapomnieć. Czytaj dalej 17 lat po atakach World Trade Center – a my wciąż się boimy

Pierwszy dzień szkoły – pierwszy dzień piekła

Zdaniem większości szkoła to najsmutniejszy z przywilejów. Dzięki niej każdy obywatel cywilizowanego kraju może nabawić się kilku traum i kompleksów, dowiedzieć się czego nie rozumie  i nigdy nie zrozumie oraz gruntownie przygotować się do szarej codzienności dorosłego życia. Choć rzeczywistość zmienia się szybciej niż kiedykolwiek, nadal utrzymuje się, że to szkoła, a nie Internet jest źródłem wiedzy niezbędnej do życia w społeczeństwie. Czytaj dalej Pierwszy dzień szkoły – pierwszy dzień piekła

Co nagle to po diable, czyli o czym szepcze do ucha dziewczyna-szeptucha

Dżananda, snem trącony, na polanę zboczył

I zaoczył dziewczynę… I znowu zaoczył…

Leżała, dłużąc w trawie swój dreszcz jednolity.

Paw z nią gruchał, a w pawiu tkwił Indra ukryty.

(…)

I puszyściał jej w szyję i szeptał do ucha,

Aż mu coś odszepnęła dziewczyna-szeptucha, Czytaj dalej Co nagle to po diable, czyli o czym szepcze do ucha dziewczyna-szeptucha

Mówić można z każdym, ale czy ktoś słucha?

Mówić można z każdym – rozmawiać bardzo mało z kim.

Feliks Chwalibóg

Cytat ten wprowadza obrazowe rozróżnienie pomiędzy rozmową, jako prawdziwym porozumieniem między ludźmi, a bezsensownym generowaniem decybeli. W co drugim filmie podkreśla się wagę rozmowy i jej wpływ na relacje międzyludzkie. Ale skoro to tak znacząca sprawa, to dlaczego większość z nas wdaje się w rozmowę tylko z przyzwyczajenia lub konieczności, czekając na swoją kolej na mówienie, nie zważając zupełnie na to, co mówi druga osoba? Czytaj dalej Mówić można z każdym, ale czy ktoś słucha?

Inwazja człowieka na Ziemię

Jadąc przez las można zobaczyć przedziwny krajobraz: drzewa, leśne ścieżki, a na nich mnóstwo śmieci, stare meble czy telewizory. Zawsze zastanawia mnie sens wywózki śmieci do lasu. Jeśli i tak postępujesz nie fair, czy nie lepiej podrzucić je na któreś ze śmietnisk?

Rozglądając się dookoła, nietrudno dojść do wniosku, że człowiek jest najgorszą rzeczą jaka się naszej planecie przytrafiła, a butnie uznaje się za jej najznamienitszego mieszkańca.

I piekło się nie uchowa przed ludźmi, posiada przecież bogate pokłady siarki.

Stanisław Jerzy Lec Czytaj dalej Inwazja człowieka na Ziemię